„Na świecie powstawały różne dokumenty o Grotowskim, ale tu udała się rzecz nadzwyczajna — przywołanie ducha.” – pisze Tadeusz Sobolewski o filmie „Grotowski – Flaszen” w reżyserii Małgorzaty Dziewulskiej.
Dokument “Grotowski — Flaszen” zrealizowała Małgorzata Dziewulska — wybitna znawczyni teatru, eseistka, reżyser teatralny, aktorka, ale nie filmowiec. Ten brak rutyny dał świetny rezultat. – stwierdza Tadeusz Sobolewski w artykule „Grotowski, Flaszen, Dziewulska”, który ukazał się w „Gazecie Wyborczej”. – Udało jej się stworzyć wraz z operatorem Jackiem Petryckim kino pełną gębą, niemające nic wspólnego z telewizyjnymi filmami o wielkich artystach, czyli zlepkiem pozbieranych wypowiedzi. (…)
Jak o tym wszystkim mówić w świecie odczarowanym? Na Rynku wrocławskim podczas kulminacji Roku Grotowskiego w piwnych barach bawi się tłum, a na wielkim ekranie lecą sceny z Teatru Laboratorium, miota się półnagi Książę Niezłomny, Ryszard Cieślak, jak Chrystus w białej przepasce. To, co było kiedyś niedostępnym misterium, na które pielgrzymowano z całego świata, i największą herezją, którą wyklinano z ambony, zostało w ten wieczór wywleczone na billboardy, przemieszane z reklamami. Oto zderzenie dwóch epok: peerelowskiego ubóstwa i raju konsumpcji; kultury opartej na bezpośrednim spotkaniu ludzi i na elektronicznej obecności za pośrednictwem ekranu i komputera. (…)
